تحصیل در مالزی – جغرافیای مالزی

malasia3

جغرافیای کشور مالزی

 

     موقعیت جغرافیایى
 

 

   کشور مالزى در جنوب شرقى آسیا واقع شده و از دو قسمت کاملاً مجزا تشکیل مى‌شود. بخش عربى آن که به شبه‌جزیره مالزى معروف است، ادامه خاک آسیا به طرف جنوب مى‌باشد و به آن مالزى قاره‌اى مى‌گویند. بخش شرقى شامل ایالات ساراواک و صباح است که در قسمت شمالى شبه‌جزیره برونئو واقع گردیده و مالزى جزیره‌اى نام دارد. دریاى چین جنوبى به فاصله ۶۴۰ کیلومتر میان این دو قسمت فاصله انداخته است. مساحت کلى مالزى ۳۳۰،۴۳۴ کیلومتر مربع (شامل شبه‌جزیره مالزى به وسعت ۱۳۱،۵۸۷ کیلومتر مربع و مالزى شرقى به وسعت ۱۲۴،۴۴۹ کیلومتر مربع) مى‌باشد و از لحاظ جغرافیائى میان ۱ تا ۷ درجه عرض شمالى و ۱۰۰ تا ۱۱۹ درجه طول شرقى قرار دارد.     
   
   وضعیت آب و هوائى مالزى
 

 

   مالزى غربى
  

 

 شبه‌جزیره مالزى آب و هوائى استوائى دارد، ولى قسمت‌هاى باریک‌تر و رشته‌کوه‌هاى محور شمال، جنوب و فلات‌هاى ساحلى مجاور آن موجبات نفوذ آب و هواى دریایى را به داخل سرزمین فراهم مى‌سازند. کشور مالزى در معرض هشت یا نه جریان هوائى از جانب شمال شرقی، جنوب و غرب قرار دارد. وزش یا عدم وزش چنین بادهائى موجب مى‌شود تا کشور از تنوع چهار فصل برخوردار باشد. بادهاى موسمى در فاصله ماه‌هاى نوامبر و یا دسامبر تا مارس در منطقه شمال شرقى مى‌وزد.  
    متوسط میزان بارندگى ماهیانه حدود ۱۰۰ اینچ (۲۵۴۰ میلیمتر) است. خشک‌ترین و کم‌باران‌ترین ناحیه شبه‌جزیره، کوآلاکلاوانگ (Kuala Kelawang) واقع در ۳۰ مایلى جنوب‌شرقى کوالالامپور است که فقط حدود ۶۵ اینچ بارش دارد، درحالى که پرباران‌ترین منطقه کشور، ماکسول‌هیل (Maxwellshill) واقع در ۲۵ مایلى شمال غربى ایپوه (Ipoh) مى‌باشد که متوسط بارش سالیانه در آن ۲۰۰ اینچ (۵۰۸۰ میلى‌متر) است.     
   
     متوسط درجه حرارت در سراسر سال در تمام کشور بالا است. متوسط درجه حرارت در نواحى پست بین ۷۸ تا ۸۲ درجه فارنهایت (۲۵ تا ۲۸ درجه سانتى‌گراد) است. میزان رطوبت نیز بالا بوده و بین ۸۲ تا ۸۶ درصد مى‌باشد. در نتیجه آب و هواى منطقه گرم و مرطوب است.

 

    
   مالزى شرقى
    

 

مالزى شرقى در همان عرض جفرافیائى مالزى واقع شده است و بنابراین آب و هواى مشابه دارد. درجه حرارت زیاد، رطوبت بالا، باران‌هاى شدید و الگوى آب و هوایى موسمى شمال‌شرقى و جنوب‌غربى از ویژگى‌هاى آن است.     
    در نواحى ساحلى حداقل درجه حرارت بین ۷۲ تا ۷۶ درجه فارنهایت (۲۲ تا ۲۴ درجه سانتى‌گراد) و حداکثر درجه حرارت بین ۸۸ تا ۹۲ درجه فارنهایت (۳۱ تا ۳۳ درجه سانتى‌گراد) مى‌باشد، ولى درجه حرارت درون جزیره به دلیل وجود ارتفاعات به مراتب کمتر است. متوسط ریزش باران سالیانه در ایالت صباح بین ۶۰ تا ۱۲۰ اینچ است، در حالى که در بیشتر قسمت‌هاى ایالت ساراواک ریزش باران‌هاى سنگین در سواحل جنوبى غربى تأثیر عمده‌اى بر آب و هواى جنوب‌غربى صباح دارد. سیلاب بخصوص در ساحل غربى ایالت صباح امرى دائمى است. هیچ‌یک از دو قسمت مالزى در کمربند طوفانى قرار ندارند ولى سواحل کشور گاهى اوقات در معرض طوفان‌هاى شدید قرار مى‌گیرند.     


 

جغرافیای انسانی

 


  
 موقعیت مالزى به‌عنوان یکى از گذرگاه‌هاى اصلى و مهم در آب‌هاى جنوب‌شرقى آسیا باعث شده است تا اقوام و نژادهاى مختلف از نقاط دیگر آسیا در این کشور جمع شوند. امروز به‌طور کلى چهار گروه مختلف اورنگ اصلی (Oramgasli)، مالایو، چینى و هندوى پاکستانى در مالزى زندگى مى‌کنند.     
    گروه اورنگ اصلى کوچکترین گروه است و به لحاظ قومى به گروه‌هاى جاکیون (Jakun)، سمانگ (Semang) و سنویى (Senoi) تقسیم مى‌شود. این گروه‌ها اساساً پیرو مذاهب سنتى هستند ولى بخشى از آنها نیز اسلام آورده‌اند. قوم مالایو که هم در شبه‌جزیره و هم در جزیره زندگى مى‌کنند بیش از نیمى از جمعیت مالزى را تشکیل مى‌دهند و به لحاظ سیاسى مهمترین گروه کشور هستند. آنها زبان و فرهنگ مشترک دارند و قویّاً به اسلام پایبند هستند. بنابراین اسلام ویژگى مهمى است که نژاد مالایو را از اقوام دیگر متمایز مى‌سازد.     
    
معبد چینی‌ها
   
    چینى‌ها حدود یک سوم جمعیت شبه‌جزیره را تشکیل مى‌دهند و گروه همگونى هستند که از استان‌هاى جنوبى چین به مالزى مهاجرت کرده‌اند، ولى نسبت به مالایو‌ها از نظر زبان و مذهب کمتر همگن مى‌باشند. مهمترین گروه‌هاى فرهنگى و زبانى چینى‌هاى مالزى به قرار زیر است:     
    – گروه هوک‌کین که از استان فوکین مهاجرت کرده‌اند.     
    – گروه کانتونى‌ها که از منطقه کانتون استان کوانگ‌تونگ مهاجرت کرده‌اند.     
    – گروه هاکا از ناحیه‌اى واقع در میان کانتون و سواتو مهاجرت نموده‌اند.     
    – گروه تى‌چیو که از استان کواگ‌تونگ مهاجرت کرده‌اند.     
    – گروه هایناس که از جزایرى به همین نام مهاجرت نموده‌اند.     
    – گروه کوانگ‌لى که از استانى به همین نام مهاجرت کرده‌اند.     
    – گروه هوک‌چیو که از استان فوکین مهاجرت کرده‌اند.     
    گروه‌هاى هندى و پاکستانى و تامیلى که از شبه‌قاره هند به مالزى مهاجرت کرده‌اند حدود ۱۰ درصد از جمعیت مالزى غربى را تشکیل مى‌دهند. علاوه بر این، گروه‌هاى کوچکى از اروپائى‌ها، آمریکائى‌ها، استرالیائى‌ها و عرب‌ها نیز در مالزى زندگى مى‌کنند.   

 

 
    مالزى شرقى
    

 

جمعیت مالزى شرقى از نظر قومى به مراتب از مالزى غربى متنوع‌تر است. براین اساس، دولت این کشور سعى کرده است تا آنها را در هفت گروه قومى در ساراواک و هفت گروه در صباح سامان‌دهى کند، در حالى که ۲۵ گروه قومى در ساراواک و صباح، صرف‌نظر از بسیارى از قبایل کوچک زندگى مى‌کنند. گروه قومى عمده ساراواک چینى‌ها هستند که یک سوم جمعیت را تشکیل مى‌دهند. چینى‌هاى ساراواک از استان‌هاى جنوبى چین مهاجرت کرده‌اند، بنابراین ریشه منطقه‌اى مشترکى با چینى‌هاى شبه‌جزیره داشته، ولى تفاوت اندکى در گویش خود دارند. گروه‌هاى هاکا و فوچو روى هم رفته جمعیت چینى‌هاى ساراواک را تشکیل مى‌دهند.     
    گروه اپیان مهم‌ترین و بزرگ‌ترین گروه قومى ساراواک است. اصل و نصب آنها معلوم نیست، ولى به زبانى که در واقع زبان قبل از اسلام مالایوى سوماترا است، تکلم مى‌کنند. غالب آنها به‌صورت اشتراکى زندگى مى‌کنند و در اراضى مرتفع به کشت و زرع مشغول هستند. آنها فرهنگ ویژه‌اى دارند که مذهب نقش مهّمى در آن ایفاء مى‌کند و بر هر فعالیّتى تأثیر مى‌گذارد.     
    مالایوهاى ساراواک گروه ناهمگنى هستند که در میان آنها مهاجرانى از مالزى غربى وجود دارد. این قوم با وجود ناهمگنی، فرهنگ و زبان مشترکى دارند و به دین اسلام معتقد هستند.     
    گروه قومى لنددایاک (Land Dayak) در اراضى تپه‌اى کشور زندگى مى‌کنند و به پنج زبان مختلف تکّلم مى‌نمایند که با یکدیگر رابطه گویشى دارند و غالباً پیرو ادیان سنتى هستند. گروه دیگر قومى مالزى شرقى ملانااو(Melanau) هستند که به لحاظ قومى از مالایوهاى ساراواک متفاوت مى‌باشند. گروه‌هاى دیگر ایالت ساراواک عبارت‌اند از: کنیاه، کایان، کدایان، موروت، کلابیت، بیسایا و مونان.     
    ایالت صباح نیز گروه‌هاى قومى مختلفى دارد. از یک میلیون نفر جمعیت این ایالت تقریباً ۴/۱ درصد آنها از قوم کدایان، ۱۸ درصد چینی، ۱۱ درصد باجائو، ۵ درصد موروت و ۲۰ درصد ترکیبى از نژادهاى مالایو برونئی، که ایان اورانگ سانگی، بیسایا، مولو، تردونگ و سینوراتیو هستند. بقیه جمعیت را اروپائى‌ها، اندونزى‌ها، فیلیپینى‌ها، هندى‌ها و پاکستانى‌ها تشکیل مى‌دهند.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

captcha

Please enter the CAPTCHA text